Crosley Hot Shot i Super Sports

  • Rudolf Cole
  • 0
  • 1962
  • 33
Pomijając nazwę scenariusza, Super Sports różnił się od Crosley Hot Shot w posiadaniu drzwi. Oba samochody były tak małe i spartańskie, jak samochody osobowe Crosleya, ale lżejszy i szybszy.

Magnat radiowo-lodówkowy z Cincinnati, Powel Crosley, Jr., twórca Crosley Hot Shot, wszedł do branży samochodowej w 1939 roku z marzeniami o Amerykaninie. Volkswagen: mały, tani model ekonomiczny, który sprawiłby, że każda rodzina byłaby rodziną dwusamochodową. Przedwojenne Crosleye były uroczymi, ale prymitywnymi małymi pudełkami z dwucylindrowymi silnikami, mechanicznymi hamulcami, bardzo podstawowym wyposażeniem i cenami sięgającymi 299 dolarów. Powel sprzedawał je nawet w swoich sklepach AGD, a także w salonach samochodowych.

Powojenne Crosley'y starały się bardziej przypominać „prawdziwe” samochody: 28 cali dłuższe, bardziej efektownie stylizowane, nieco lepiej wyposażone (ale niewiele) i mocniejsze, z czterema kamerami górnymi pochodzącymi z lutowanej miedzią jednostki „CoBra”, która został opracowany dla helikopterów wojennych i wykonany z blachy. Pomimo prawie przewidywalnych problemów z trwałością tego silnika, Crosley radził sobie stosunkowo dobrze na powojennym rynku sprzedającym, budując około 5000 samochodów w 1946 r. I ponad 19 000 w 1947 r..

W przypływie optymizmu Powel Crosley przewidział, że roczna sprzedaż wkrótce osiągnie 80 000 sztuk. Produkcja wzrosła w roku 1948 - do 28 374 sztuk - ale nie wzrosła. Już w następnym roku sprzedaż Crosley spadła o prawie 75 procent w obliczu nasyconego rynku i nowych modeli większych, zamożniejszych rywali.

Szukając ratunku, Crosley zwrócił się w 1949 roku ku bardziej wyspecjalizowanym produktom. Najpierw pojawiło się uniwersalne narzędzie „FarmORoad”, a następnie samochód sportowy. Trafnie nazwany Crosley Hot Shot, ten dwumiejscowy roadster z gołymi kośćmi miał o cztery cale większy rozstaw osi niż inne samochody Crosleya, ale dzielił ich układ napędowy i podwozie. To, co sprawiło, że było interesujące, to rasowe, wyjątkowo stylizowane nadwozie z wyciętymi bokami, bulwiastym nosem otoczonym wolnostojącymi reflektorami i zapasową oponą żwawo noszoną na krótkim, pozbawionym pnia ogonie..

Chociaż posiadał tylko 26 koni, Crosley Hot Shot zasłużył sobie na swoją nazwę, oferując zaskakująco dobre osiągi, głównie dzięki swojej budowie i skromnemu wyposażeniu. To nie był samochód wyścigowy na stanie, ale biorąc pod uwagę wszystko, był dobry. Typowy przykład może przyspieszyć 0-60 mil na godzinę w 20 sekund, ćwierć mili na stojąco w 25 sekund przy 66 mil na godzinę i 77 mil na godzinę na szczycie. Będąc Crosleyem, był tani: tylko 849 dolarów. Nieco szybszy MG-TC sprzedawał się za dwa razy więcej.

W tym czasie Crosley porzucił podatny na problemy silnik CoBra na rzecz solidniejszej wersji CIBA (Cast-Iron Block Assembly). Z pięcioma łożyskami głównymi, smarowaniem pod pełnym ciśnieniem i bezpieczną granicą 10000 obrotów na minutę, wyglądało to naturalnie na przyspieszenie. Domy z akcesoriami wkrótce zobowiązały się do mnóstwa niedrogich wkrętów, które skróciły o połowę czas od 0 do 60 mil na godzinę i podniosły prędkość maksymalną do prawdziwej 100 mil na godzinę..

Na przykład Braje wystawił pełną wyścigową kamerę za 25 dolarów, złącza za 28 dolarów, a podwójne kolektory z gaźnikami motocyklowymi Amal za 60 dolarów. Vertex i H&C sprzedawały wysokowydajne układy zapłonowe, a S.CO.T oferowało doładowanie typu Roots, które ponad dwukrotnie zwiększyło moc. Na szczęście silnik CIBA był na dobrej drodze do takiego budowania mięśni.

Podobnie było z podwoziem Crosley Hot Shot, które zapewniało zwinne prowadzenie i trzymanie się drogi jak pijawki pomimo prymitywnego zawieszenia. Hamulce to inna historia. We wszystkich Crosleyach z lat 1949-50 z przodu zastosowano tarcze Goodyear-Hawley pochodzące z samolotów. Były odporne na blaknięcie, ale brakowało im odpowiedniego uszczelnienia, przez co często zamarzały pod wpływem soli lub brudu drogowego. Przejście na uniwersalne bębny Bendix na lata 1951-52 rozwiązało problem i stanowiło więcej niż odpowiednik nawet zmodyfikowanego brzmienia Hot Shot.

Co może być straszne. Najlepsza godzina dla Crosleya nadeszła w 1950 r., Kiedy jeden z nowych Super Sports tego roku, w zasadzie Crosley Hot Shot z dodatkowymi drzwiami, zdobył indeks osiągów podczas inauguracyjnego 12-godzinnego wyścigu Sebring. Podobny samochód wprowadzony przez amerykańskiego sportowca Briggsa Cunninghama mógł powtórzyć wyczyn w prestiżowym 24-godzinnym wyścigu Le Mans w 51 roku, ale przeszedł na emeryturę z powodu problemów elektrycznych.

Liczne części z rynku wtórnego wyprodukowały Crosley Hot Shot i Super Sports zaskakuje wykonawców torów.

Sam Crosley przeszedł na emeryturę pod koniec 1952 roku, będąc ofiarą gwałtownego spadku sprzedaży na rynku „większe jest lepsze”. Crosley Hot Shot osiągnął wtedy 952 $, podczas gdy Super Sports wzrósł z początkowych 925 $ do 1029 $. Były to jednak zadziwiająco niskie ceny, biorąc pod uwagę potencjał osiągów samochodów i wysoki „iloraz przyjemności”. Powinni byli sprzedawać się jak świeże bułeczki. I mogliby, gdyby zbudował je jeden z Wielkiej Trójki.

Ale tak się nie stało i nie było, co prawdopodobnie wyjaśnia, dlaczego te samochody pozostają „zapomnianymi” amerykańskimi samochodami sportowymi z początku powojennej wojny. Szkoda. Byli atrakcyjnymi małymi zabójcami olbrzymów w pełni godnymi tego określenia. Chodź do tego, nadal są.

Aby dowiedzieć się więcej o Crosley i innych samochodach sportowych, zobacz:

  • Jak działają samochody sportowe
  • Samochody sportowe z lat czterdziestych XX wieku
  • Samochody sportowe z lat 50
  • Nowe recenzje samochodów sportowych
  • Recenzje używanych samochodów sportowych
  • Muscle Cars
  • Jak działa Ferrari
  • Jak działa Ford Mustang



Jeszcze bez komentarzy

Najciekawsze artykuły o tajemnicach i odkryciach. Wiele przydatnych informacji o wszystkim
Artykuły o nauce, kosmosie, technologii, zdrowiu, środowisku, kulturze i historii. Wyjaśniasz tysiące tematów, abyś wiedział, jak wszystko działa